czwartek, 31 stycznia 2013

     Obudziłem się w łóżku, w oczy raziło mnie słońce. Pierwszą o czym pomyślałem były rolety. Czemu one do jasnej cholery nie są zasłonięte ? Odwróciłem się plecami do mojego wroga i spróbowałem otworzyć oczy. Uchyliłem delikatnie powieki i w ułamku sekundy stanęłam już na równych nogach . To nie był mój pokój , to nie było moje łóżko i co do cholery za dziewczyna ?! Co ja właściwie wczoraj robiłem ? Przysiadłem na krańcu łóżka i przecierając dłońmi oczy próbowałem sobie coś przypomnieć z minionego wieczoru . Przejrzałem wszystkie szufladki w moim , co prawda nie wielkim mózgu , ale nie znalazłem tam nic ciekawego . Wiem że wróciłem do domu i wyjąłem whisky . Wypiłem całą butelkę i wyszedłem z domu. Dokąd poszedłem ? Chyba do Georga a z nim na dyskotekę , ale co dalej ?
    Rozejrzałem się po pokoju . Nie wyglądał za ciekawie . Wszędzie porozrzucane były rzeczy dziewczyny , moje zresztą też . Na lampie zobaczyłem moje majtki . Dopiero teraz zorientowałem się że jestem nagi. Jedną ręką zakryłem klejnoty a drugą sięgnąłem po bieliznę . Kiedy niezdarnie próbowałem je wciągnąć na tyłek , za sobą usłyszałem głos dziewczyny. Był nieco zachrypnięty , najprawdopodobniej chrypka spowodowana ilością alkoholu spożytą kilka godzin temu . Odwróciłem się w jej stronę . Przyjrzałem jej się dokładnie . Miała rude , zdecydowanie przetłuszczone włosy. Cała w piegach a kiedy się uśmiechnęła dał o sobie znać incydent z przeszłości, którego skutkiem była utrata jednego zęba . Reszta wyglądała jakby nigdy nie widziała pasty i szczoteczki do zębów.
-Tak . Już muszę lecieć - odpowiedziałem , wciągając do końca bokserki . Wyszukałem resztę rzeczy i szybko je ubrałem . Dziewczyna leżała cały czas w łóżku i przyglądała mi się . Kiedy byłem już gotowy do wyjścia, stanąłem przy drzwiach , załapałem za klamkę  i jeszcze raz się do niej zwróciłem .
-Mogę w ogóle wiedzieć jak masz na imię ?
-Jola - odpowiedziała przesłodzonym głosem .
-Jola ? - powtórzyłem nie dowierzając -  tak to wiele wyjaśnia - dodałem i wyszedłem z pomieszczenia .
      Na korytarzu nie było wcale lepiej . Ściany były bordowe i obdrapane , a w niektórych miejscach farba odchodziła już ze starości . Przydał by się tu mały remont . W końcu korytarza wisiała tabliczka "wyjście ewakuacyjne" . Postanowiłem ewakuować się stamtąd jak najszybciej .
      Na półpiętrze leżała cała kupa potłuczonych butelek od piwa , wódki i taniego wina . Obok niej leżał jakiś facet . Nie ruszał się . Może nie żył ? Kopnąłem go delikatnie w nogę . Przebudził się i odwrócił na drugi bok . Jego twarz była sino-czerwona , a ubranie całe zarzygane . Zrobiło mi się nie dobrze . Zbiegłem po schodach i jak najszybciej wyszedłem z budynku . Kiedy stanąłem przed nim , odwróciłem się do niego przodem i pokazałem w jego kierunku pozdrawiający palec. Rozejrzałem się w koło . Byłem w najgorszej dzielnicy w całym mieście . Przeszedłem na drugą stronę ulicy i ruszyłem do domu.
   
     Stałem pod prysznicem oparty o jedną ze ścian z opuszczoną głową . Kropelki wody kapały z włosów i z  cichutkim prawie niemym odgłosem opadały na podłogę . Powoli przypominałem sobie to co działo się w nocy. Nie byłem z tego zadowolony , wręcz przeciwnie .  Byłem przerażony . Nigdy wcześniej nie zdarzyło mi się zrobić czegoś aż tak głupiego. Nigdy , prze nigdy  nie musiałem dosypywać dziewczynom prochów i jeszcze na taką dziewczynę trafiło . Ale podobno pierwszy raz boli najbardziej , potem to już tylko rutyna . Ale jak .. ? Przecież zawsze tylko mój urok osobisty starczył aby ściągnąć dziewczynę do łóżka i to zawsze było moje łóżko .
     Skończyłem swoje rozmyślania i wyszedłem spod prysznica . Ubrałem bokserki , spodnie i opuściłem pomieszczenie . Z kuchni usłyszałem dźwięk swojego telefonu.
-Halo ? - powiedziałem przykładając telefon do ucha .
-Halo ? Synek ? Jak tam skarbie ? Dobrze się odżywiasz ? Wysypiasz się ? Masz jakieś problemy? Opowiadaj .
-Cześć mamo. Wszystko dobrze , a u was ? - odpowiedziałem chcąc odsunąć rozmowę na swój temat.
-Po staremu . Tata czuje się coraz gorzej , ale uparty osioł nie chce iść do lekarza . Ale synek , Ty masz coś zachrypnięty głos . Jesteś chory ?
-Nie mamo , nie jestem . Mam 21 lat umiem o siebie zadbać .
-Wiem kochanie , wiem . Ale tak mi tu Ciebie brakuje .
-Ja też tęsknię , może wpadnę w ten weekend ?
-Dobrze synku , tylko koniecznie weź swoją dziewczynę , musisz nam ją w końcu przedstawić .
-Ale mamo , ja ...
-Ja kończę . Pa kochanie . I koniecznie przyjedź w weekend zrobię Twoje ulubione ciasto. Paaa - powiedziała i rozłączyła się .
-.. ale ja nie mam dziewczyny - dokończyłem odkładając telefon z powrotem na blat kuchenny .
     Włączyłem radio i otworzyłem lodówkę w poszukiwaniu czegoś do jedzenia . Nie znalazłem tam jednak nic oprócz kawałka sera <nie byłem pewien czy był pleśniowy czy wyhodowałem nowy gatunek grzyba> . Był tak jeszcze ketchup i puszka pepsi . Wyjąłem wszystko . Ser i ketchup wyrzuciłem do śmieci , a pepsi otworzyłem i wziąłem dużego łyka . Sięgnąłem do szafki po książkę kucharską . Na co mam ochotę ? Hmm. Naleśniki ! Oo tak to jest to . Naleśniki z polewą czekoladową ? Nie . Ze szpinakiem ? Fuj . Z serem ? Tym ze śmietnika nie dzięki . A'la gundel ? Idealne .

sobota, 19 stycznia 2013

Oczami Jacoba

     Szedłem ulicą i przyglądałem się wszystkiemu wokół . Lampy oświetlały chodniki . Chodniki . Leżą całe życie w jednym miejscu. Z każdym ruchem wykonanym na nich wbijasz je coraz bardziej w ziemie . A one dalej są . Sprawują swoją wartę . Nie potrzebują być lubianym , przytulanym , całowanym , ba , kochanym . Mimo iż przygniatasz je one nic sobie z tego nie robią , bo wiedzą że taka jest kolej rzeczy. A człowiek ? Człowiek . Taki mały głupiutki ktoś, dla wielu innych malutkich ktosiów, nic nie znaczący . To tak samo jak chodnik. Mimo to człowiekowi wystarczy jedno słowo aby wbił się pod ziemię niżej niż chodnik . I tkwi tam , aż przyjdzie robotnik i miłym słowem go stamtąd wyciągnie. A jeżeli robotnik nie przyjdzie ? Co wtedy ? Wtedy ten mały głupiutki ktoś, staje się kimś strasznym . Na przykład taką trawą . Chodnik jej nie chce a mimo to ona rośnie . Budowana na niedoskonałościach chodnika . Wystarczy malutka dziurka , jedno słowo , aby wyrosła ta cholerna niechciana trawa . Po co ona komu ?
     Miłość . Ona też jest nie potrzebna . To słowo ''miłość'' jak ono w ogóle brzmi ? Wiele ludzi twierdzi że jest to po prostu połączenie słów ''bezcelowe , bolesne i przereklamowane'' . Tak , tak mówią . To nie prawda . Każdy potrzebuje chociaż jej skosztować. Zobaczyć jak to jest . Wtedy dopiero można się wypowiadać . Co do powiedzenia ma ktoś kto nie wie co to miłość ? No właśnie , a co ja mogę o niej powiedzieć ? Jest to chwila radości . Tak, to jest jak sen . Dopóki masz zamknięte oczy , śnisz . To jest piękne . Ty , Twoja druga połówka razem . I te słowa które zostają Ci w pamięci na zawsze . Na zawsze to za duże słowo . Zostają do póki się nie obudzisz. Do póki nie otworzysz oczu . Kiedy to zrobisz , zaatakuję Cie okropna rzeczywistość, która zniszczy wszystko co do tej pory wydawało Ci się całym światem . Ale to nie wszystko . Potem zostaniesz z tym sam. Sen odejdzie zostanie Ci tylko ten burdel w złamanym sercu. I ta okropna myśl że  "Mieliśmy być na zawsze" .
       Ktoś złapał mnie za kaptur i zaciągnął w ciemną uliczkę . Nie było nic widać . Tylko mała lampa z uliczki obok rzucała mały cień światła . Nie wiele on pomógł bo oświetlał raczej mnie . Stałem tak sparaliżowany ze strachu i nic nie robiłem . Nie miałem pojęcia kto to jest i czego chce . Pieniędzy ? Telefonu ? Karty kredytowej ? Przeciwnik patrzył na mnie . Czułem na sobie jego wzrok . A może jej ? Do moich nozdrzy doleciał zapach damskiego perfumu . Odetchnąłem delikatnie i otworzyłem usta żeby coś powiedzieć kiedy zatkano mi je dłonią . Była delikatna, drobna . Tak to na pewno dziewczyna. Rozglądała się wokół siebie . Nie odzywała się . Ledwo było słychać to jak oddycha . Stała . Obserwowała .
-Ty jesteś Jacob ? - jej głos był ostry , ale tak jakby zachęcający. Było w nim również trochę strachu .
-Tak . - odpowiedziałem . Nie chciałem zadawać pytań . Może dlatego że nie chciałem znać odpowiedzi ?
-Patricia mnie przysyła .
-O nie . To już jest skończona sprawa . - rzuciłem dość ostro i wyrwałem jej swoją rękę z mocnego uścisku. -Nie dla niej . Chciała by żebyś coś jeszcze dla niej zrobił . Musisz iść ze mną . - miałem ochotę wybuchnąć tej dziewczynie w twarz. Ale ona działa tylko z polecenia tej ... nasuwa mi się na myśl określenie szmaty , ale nie wyzwę kobiety, mniejsza. To nie jej wina .
-Nic nie muszę i nie mam zamiaru znowu dla niej pracować . Powiedziałem jej już dość . - powiedziałem oschle i odwróciłem się kierując się w tą samą stronę w którą wcześniej zmierzałem . Byłem już na chodniku , kiedy podbiegła do mnie ta dziewczyna .
-Może zacznijmy inaczej . Ja jestem Natally a Ty z tego co wiem Jacob . Tak ?
-Ehe . - burknąłem i wsunąłem ręce do kieszeni kiedy zauważyłem że Natally wyciąga dłoń w moją stronę . Kontynuowała .
-Przychodzę tu z polecenia jak już wiesz Patricii - kiedy ponownie dzisiejszego wieczoru usłyszałem jej imię miałem ochotę wybuchnąć jak lawa . Zalać wszystko i mieć to w dupie.
-Nic mnie to nie obchodzi rozumiesz ? Ja nie będę znowu dla niej pracował . Proste ? Proste . Dziękujemy zapraszamy ponownie . -  Przyśpieszyłem kroku , aby zostawić wysłanniczkę z tyłu, ale ona nie dawała za wygraną .
-A wiesz co ? Mnie też to nie obchodzi że Ty nie chcesz dla niej pracować . To jest moja praca rozumiesz ? Mam na utrzymaniu chorą matkę i aby ona przeżyła jeszcze chociaż tydzień , muszę słuchać zrzędzenia tej starej małpy . Ale daje radę ? Daję . I moim zadaniem jest ściągać dla niej takich idiotów jak Ty , którzy żyją sobie beztrosko na wolności . A więc przodem proszę . - dodała i zrobiła zachęcający gest dłońmi .
-Nie dziękuję nie dziś . - odpowiedziałem i odwróciłem się na pięcie . Nie szła za mną , odprowadziła mnie wzrokiem . To wystarczyło .
    Wszedłem do domu, rzuciłem torbę pod wieszakami i w jednej chwili znalazłem się przed lodówką . Stałem i próbowałem wymyślić coś sobie na kolację . Mój wzrok spoczął na soku pomarańczowym. Wyjąłem go , odkręciłem i wypiłem połowę kartonu z gwinta . Odłożyłem go na miejsce i usiadłem przy stole. Siedziałem bezczynnie . Nie wiedziałem o czym mam myśleć . Ten cichy głosik w mojej głowie miał zbyt dużo rzeczy do powiedzenia . Postanowiłem go uciszyć . Wyjąłem z barku whisky i piłem . Piłem sam z sobą i tym pieprzonym głosikiem który kazał mi zadzwonić do Patricii . Wprawdzie potrzebowałem kasy , ale nie będę się znowu poniżał .



NO TO TYLE NA POCZĄTEK . JEŻELI KTOŚ TO CZYTA TO NIECH NAPISZE SWOJĄ OPINIĘ . A I JEŻELI NIE WIECIE OCK TO  W NASTĘPNYM ROZDZIALE TEN JACOB SPOTKA SIĘ Z APRIL . ALE WSZYSTKO W SWOIM CZASIE . TO NARAZICHO xd

piątek, 18 stycznia 2013

     Staliśmy tak przez dłuższą chwilę, kiedy April odsunęła się odemnie .
-Tak strasznie chciałabym wiedzieć co siedzi w Twojej głowie. - uśmiechnąłem się na te słowa.
-Nie zastanawiaj się nad tym co siedzi w mojej głowie , nie ma tam nic oprócz Ciebie. A jak noga królewno ? - dziewczyna spojrzała na nogę, a potem znowu na mnie.
-Dużo lepiej już w ogóle nie boli. Dziś chyba pojadę na zdjęcie gipsu.
-Cieszę się , bo mam dla Ciebie niespodziankę. - powiedziałem i uśmiechnąłam się szeroko.
-Nieee tylko nie niespodzianka. Nie nawidzę ich od kiedy tata mi taką zrobił . - powiedziała strasznie przeciągając słowo "nie". Przecież jej nie powiem, że jeszcze jej nie mam. No cóż ... będę musiał coś wymyśleć .
-A jaką niespodziankę zrobił Ci Twój tata ?
-Ciekawość to pierwszy stopień do piekła kochanie - powiedziała zaczepnie i wypięła język. Kiedy chciałem złapać ją w pasie, rzucić na łóżko i wygilać do naszych uszu doszły jakieś krzyki . Najprawdopodobniej była to rozmowa telefoniczna brata April.
-Chyba jesteś chora !? ... Jak to zrobisz usunę Cię ze znajomych na facebooku ! ... Nie odważysz się.  .... Dobra chcesz to idź. .... Żal mi Cię . - chyba skończył bo nastała cisza . W duchu nie mogłem powstrzymać sie ze śmiechu ale cały czas próbowałem utrzymać grobową minę tak samo jak ślicznotka na przeciwko mnie.
-Widzisz , musisz mi powiedzieć , bo Cię usunę ze znajomych na facebooku. - oboje z dziewczyną wybuchliśmy śmiechem . Kiedy się trochę ogarnęliśmy głos zajęła April .
-Witam Cię w świecie , gdzie wyraz "żal mi cie" zamiast współczucia oznacza drwinę, a słowo je*any to nie obelga, a raczej komplement. Witaj w XXI wieku, gdzie miłość wyrażana jest statusem "jestem w związku" na facebook'u. - chciałęm zacząć się śmiać , ale mina All była zbyt poważna. Chyba nie byłby to odpowiedni moment na śmiech.
-Racja . Ale we dwoje nic na to nie poradzimy .
-No fakt. - powiedziała i stała bezczynnie z opuszczonymi rękami - Chodź - krzyknęłą radośnie i wzięła mnie za rękę prowadząc do wyjścia. Zniosłem ją na rękach po schodach, żeby nie musiała się tak męczyć, i posadziłem na krześle w kuchni . Jej tata stał przy kuchence i coś pichcił. Kiedy usłyszał chichot swojej córki odwrócił się do nas.
-Kochanie, Twój doktor dzwonił . Mówił że dziś możemy przyjechać na zdjęcie gipsu .
-W końcu . - odetchnęłą z ulgą - o której ?
-Za godzinę mamy być u niego . - opowiedział i odwrócił się spowrotem do kuchenki . April zmierzyła samą siebie wzrokiem i stwierdziła że nie wygląda aż tak strasznie. Wiele kobiet skrytykowało by swój wygląd od góry do dołu. Ale nie ona . Zeszkoczyła ze stołka i na jednej nodze podskakiwała w stronę schodów. Odprowadzałem ją wzrokiem, ale kiedy była 3 kroki od pierwszego schodka odwróciła się i machnęła ręką abym do niej podszedł. Wykonałem jej rozkaz . Kiedy stałem obok niej wyciągnęła ręce aby wziąść ją na "barana" .
    Stałem za nią oparty o ścianę i obserwowałem każdy jej ruch. Wyjęła ze swojej różowej kosmetyczki tusz w panterkę . Odkręciła go . Nadmiar tuszu na szczoteczce ściągnęła przecierając ją o drugą część maskary . Przyłożyła go do twarzy i kilka razy machnęła rzęsy z prawej strony tę samą czynność powtórzyła też z lewej. Kiedy to zrobiła i zakręciła urządzenie. Odłożyła je do kosmetyczki a wyjęła prawdopodobnie kredkę do oczu. Nie jestem pewien , nie jestem najlepszy w te klocki. Dokończyła swoje dzieło dość sprawnie. Zamknęła swoje skarby i odłożyła na półkę. Nie zwracając na mnie uwagi wyszła z łazienki. Ruszyłem w ślad za nią.

<STÓŁ STAŁ POD OKNEM>

*April*
     Wyszłam właśnie z gabinetu mojego lekarza już z uwolnioną od gipsu nogą . Szłam lekko utykając aby nie stawać za mocno na chorej nodze. Tata szedł obok dumnie , trzymając mnie pod rękę . Zerkał na mnie co chwila z uśmiechem na twarzy . Nie miałam pojęcia dlaczego tak się zachowuje . Było to co najmniej dziwne.
     Dochodziliśmy już do samochodu, kiedy tata wyprzedził mnie i otworzył mi drzwi od auta robiąc zachęcający gest. Uśmiechnęłam się do niego, skinęłam głową i wsiadłam . Mój wspaniały jakże miły dziś opiekun przebiegł przed maską, otworzył drzwi i usadowił się obok mnie przed kierownicą . Przekręcił kluczyk i ruszyliśmy. Nie jechaliśmy do domu . Rzuciłam pytające spojrzenie w stronę mężczyzny obok. Ten tylko uśmiechnął się tajemniczo i wcisnął gaz.
     Jechaliśmy chyba z trzy godziny . Chyba zasnęłam bo kiedy otworzyłam oczy byłam w zupełni innym samochodzie. Przetarłam oczy dłońmi , poprawiłam się na siedzeniu i spojrzałam przez szybę samochodu. Przejeżdżaliśmy przez las. Pomiędzy drzewami było widać taflę wody od której odbijały się promienie słoneczne rażące oczy .
-Pięknie prawda ? - usłyszałam męski, znajomy głos . Odwróciłam się w stronę kierowcy i zrobiłam wydaje mi się że dość dziwną minę , bo chłopak uśmiechnął się do mnie i od razu wrócił wzrokiem na drogę . Zrobiłam to samo co on . Na twarzy miałam szeroki uśmiech .
-To ta niespodzianka tak ? - zapytałam po chwili , cały czas patrząc na drogę .
-Nie mogę Ci powiedzieć .
-Gdzie jedziemy ? - zapytałam znowu po chwili ciszy .
-Zobaczysz . - odpowiedział i sięgną do radia aby zrobić głośniej muzykę . Leciał właśnie kawałek Celine Dion - My Heart Will Go On . Nienawidzę tej piosenki mimo to zawsze się przy niej wzruszam . Wsłuchałam się w tekst i cichutko nuciłam sobie melodię pod nosem . Zanim jednak zdążyłam zauważyć piosenka się skończyła i 15 innych też .
-Daleko jeszcze ? - mruknęłam . Nic nie odpowiedział tylko skręcił z głównej drogi na jakąś polną w las . Przejechaliśmy jakieś 300 metrów i znowu zakręt w lewo . <no to tak . nie mam pomysłów na dalszy rozdział miało tam być mniej więcej coś takiego> znaleźliśmy się na pięknej polance . W trawie był piknik sratata buzi buzi cmok cmok wiecie ok . i wróciliśmy do domu wszyscy hura happi . <no a końcówkę do tego rozdziału miałam napisaną miesiąc temu więc proszz >

   Leżałam w łóżku i rozmyślałam nad dzisiejszym dniem . Było zadzwiająco dobrze . Pokojowo , zabawnie, śmiesznie. Ale teraz nie mam ochoty na nic prócz zabicia kogoś . Dlaczego ? Może przez tę właśnie wszechogarniającą dobroć ?


BITCHES ! ZAPOWIEDŹ . W NASTĘPNYM ODCINKU TONY WALNIE PENNY A ONA TOMA A TOM NATALLY . I KONIEC ! JUPILA . 

A wymyśliłam coś . Moim zdaniem jest to całkiem dobry pomysł a więc ciekawe czy spodoba się moim ''czytelnikom'' <Lola , Turban> hyhahu . A więc bywajcie dzieci ;o