piątek, 8 lutego 2013

            Wyjęłam z szafy torbę i po kolei wrzucałam do niej rzeczy . Nie wiedziałam na co mam się przygotować , dlatego spakowałam do jednej torby <klik> , a z rzeczy bardziej wyjściowych typu dyskoteka <klik>  , do tego jeszcze rzeczy na jakieś przyjęcie <klik> . Miałam nadzieję, że chociaż jeden z zestawów będzie odpowiedni na ten wyjazd . W oddzielną torbę powkładałam buty a w oddzielną ubrania . Zapięłam obie i postawiłam koło drzwi . Wróciłam jeszcze do łazienki , przejrzałam się w lustrze poprawiając przy tym włosy . Wyszłam z łazienki i zeszłam na parter . Miałam na celu zawiadomić tatę o tym  że wyjeżdżam, jednak tam nie zastałam . Postanowiłam napisać karteczkę, aby się o mnie nie martwił . Tak też zrobiłam . Chwilę później przyczepiałam już wiadomość na lodówce . Szybko jeszcze rzuciłam okiem czy napisałam wyraźnie . Tak , jest idealnie - pomyślałam idąc znowu w stronę mojego pokoju .
            Siedziałam już w samochodzie . Moim kierowcą był przystojny mulat . Wyglądał może na 20 lat . Więcej ? Niee na pewno nie . Zauważyłam że zerkał co chwilę w lusterko . Kiedy nasze spojrzenia się spotkały chłopak uśmiechnął się przelotnie , powracając wzrokiem na drogę . Postanowiłam do niego zagadać . Bo niby czemu nie ?
-Jak masz na imię ? - rzuciłam . Chłopak znowu spojrzał w lusterko, przyglądał mi się przez chwilę .
-Wiesz na co się piszesz ? - powiedział ni z gruchy ni z pietruchy . Wiem, wiem . Dziwne porównanie . Skąd się wzięło ?  Moja babcia zawsze tak mówiła .  Ale , wracając do tematu .
-Nie odpowiada się pytaniem na pytanie .
-Wiesz czy nie ?
-O co Ci chodzi ?
-Nie odpowiada się pytaniem na pytanie . - odgryzł się - wiesz gdzie jedziesz ?
-Nie . Znaczy tak . Znaczy - zająkałam się - a co Cię to obchodzi ?
-Czyli nie wiesz . - podsumował - jeżeli chcesz mogę od razu odwieść Cię do domu . Można u Anny nieźle zarobić , ale tracisz przy tym cały szacunek do siebie . Czujesz się jak szmata i tym samym się stajesz . Jeżeli Ci się spodoba . Marnie skończysz . Ja też potrzebowałem kasy . Anna powiedziała że mam się spakować i nie tłumaczyła mi właściwie niczego . Nie mogłem zaprzeczyć . Ona nienawidzi sprzeciwów . Tydzień później wyglądałem jak bezdomny mimo tego , że w kieszeni miałem niezłą sumkę . Czułem się poniżony . Nie potrafiłem nikomu spojrzeć w oczy . Myślałem że wszyscy o wszystkim wiedzą . Zwolniłem się . Przez 3 miesiące nie wychodziłem z domu . Potem zaczęło mi czegoś brakować . Wyszedłem z domu , poszedłem na dyskotekę . I zaczęło się . Wróciłem do Anny , ale nie robię dla niej tego co wcześniej , mimo że czasami jestem na jej prywatne zachcianki . Dodatkowa kasa , rozumiesz . Teraz tylko przywożę jej ofiary . - zamilkł na 30 sekund . - a więc jesteśmy . Dobrze Ci radzę uważaj .To Cię kiedyś zabije  - wysiadł z samochodu i chwilkę potem stał już trzymając mi drzwi od auta abym mogła wysiąść . Tak zrobiłam . Stanęłam jeszcze obok niego . Przyjrzałam mu się  uważnie . Miał podkrążone oczy . Mimo to wyglądał tak przystojnie .
-Od czegoś trzeba umrzeć - rzuciłam - To jak masz na imię ? - powtórzyłam . Chłopak patrzył na mnie uważnie .
-Śliczna jesteś . Uważaj na siebie .  - Powiedział, po czym zamknął drzwi samochodu i nie zwracając na mnie uwagi poszedł w na swoje poprzednie miejsce w aucie i ruszył z piskiem opon .
           Odwróciłam się i zobaczyłam przed sobą ogromny budynek z tysiącami okien . Mniejszych , większych , średnich . Na przeciwko mnie były szerokie schody na których znajdowały się obrotowe drzwi .   Dopiero teraz zorientowałam się że walizki zostały w samochodzie . Może ten chłopak je dostarczy . Nie wiem trudno . Wzruszyłam delikatnie ramionami i jeszcze raz rozglądnąwszy się wokół siebie , ruszyłam w stronę wejście . Kiedy weszłam do budynku , moim oczom ukazał się piękny hol. Jasne kafle na podłodze w których mogłam się przejrzeć pięknie kontrastowały z czarnym dywanem . Halogeny w suficie oświetlały recepcję z jasnego marmuru i czarnym także marmurowy blat na którym stała lampa , która także pasowała do reszty . Całość wyglądała mniej więcej TAK  . Po prawej stronie był mini bar , w którym tłoczyli się ludzie . Niektórzy rozmawiali ze sobą , inni milczeli . Niektórzy mieli ze sobą walizki , niektórzy byli bez nich . Wzrok zatrzymałam na kobiecie która siedziała w białym skórzanym fotelu w rogu holu . Siedziała tyłem do mnie ale wszędzie rozpoznała bym te włosy i dwóch mężczyzn obok niej . Ruszyłam w tamtym kierunku . Kiedy byłam w połowie drogi jeden z "poddanych" Anny odwrócił się i zauważył mnie . W trybie natychmiastowym poinformował swoją szefową o moim przybyciu , poprzez szepnięcie jej kilku słów do ucha . Kobieta od razu wstała i odwróciła się w moją stronę robiąc dość dziwny gest dłońmi .
-Witaj w moich skromnych progach . Jak Ci się podoba ? - zapytała prawą ręką ukazując mi hol . - Pięknie prawda ? To jest mój dom . - przestrzegła mnie . - ale jeżeli podpiszemy umowę, będzie także Twój .
-Ale .. - zaczęłam , ale tak jak podczas poprzedniej rozmowy , przerwano mi .
-Niczym się nie przejmuj . Chodź . - powiedziała przymilnie , łapiąc mnie za nadgarstek i ciągnąc za sobą . Miałam już tego dość , a to się nawet jeszcze nie zaczęło . Nie miałam pojęcia , po jaką cholerę ja tu w ogóle jestem , co będę robić przez te pieprzone trzy dni , a ona chce umowę podpisywać ? Mało zabawny żarcik .
             Siedziałam przy stoliku razem z Anną , która co kilka słów popijała swojego drinka . Rozmawialiśmy już około pół godziny , a ona ani na moment nie pozwoliła mi dojść do głosu. Zachęcała mnie , że zarobie u niej sporo pieniędzy nie robiąc praktycznie nic . A to co będę musiała robić sprawiać mi będzie przyjemność . Mówiła zupełnie coś innego niż mulat który przywiózł mnie do tego , dość dziwnego, miejsca. Kiedy kobieta zajmująca miejsce na przeciw mnie brała dość dużego łyka swojego napoju , postanowiłam zabrać głos .
-Tak, bardzo chętnie podpiszę z panię umowę - zaczęłam - ale czy mogła by mi Pani powiedzieć w końcu co ja miała bym robić ?
-Anna jestem . - rzuciła wyjmując z ust słomkę i podając mi rękę . Uścisnęłam ją delikatnie wymawiając swoje imię .
-To jak powiesz mi ?
-Dziecko , nie przejmuj się tym co będziesz robić za godzinę , dwie , jutro czy za tydzień . Liczy się to co robisz teraz . Czas leci tak to prawda, ale grunt to traktować czas z oziębłą pogardą i w ogóle się nim nie przejmować . Podpisujemy ?
-A mogę ją chociaż przeczytać ? - zapytałam przewracając w ręku pliczek kartek , na których miałam zostawić swój podpis .
-Chcesz teraz to wszystko czytać ? - zapytała , unosząc jedną brew do góry .
-Daj mi czas do jutra . - rzuciłam , uśmiechając się delikatnie . Anna spojrzała wpierw na jednego podopiecznego a później na drugiego . Zastanawiała się przez około pięć minut co chwila przewracając głowę w inną stronę , ale jak ognia strzegła się mojego wzroku . W końcu podjęła decyzję .
-Dobrze , jeżeli nie możesz spać w nocy . Proszę - rzuciła w moją stronę wcześniej zabrane papiery. - Jutro tu o 9:30 . Eric zaprowadzi Cię do Twojego pokoju - rzekła i wstała od stolika kierując się w stronę windy .

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz