Pokuśtykałam do środka, a kiedy się odwróciłam żeby zamknąć drzwi zobaczyłam szatyna który dalej stał w miejscu z otwartą buzią i ręką położoną w miejscu gdzie dałam mu buziaka. Na twarzy od razu pojawił się uśmiech. Zniknął kiedy zobaczyłam przed sobą tatę .
-Co się stało ? Co Ty zrobiłaś ? Dlaczego nie zadzwoniłaś ?
-Dzwoniłam . Nie odbierałeś - rzuciłam i omijając go udałam się do pokoju. Nie udało mi się tego wykonać tak sprawnie jak chciałam, ale efekt końcowy był ten sam.
Weszłam do pokoju i od razu rzuciłam się na łóżko. Sięgnęłam poduszkę i mocno się do niej przytuliłam. Leżałam tak przez chwilę do póki nie zdrętwiały mi ręce. Postanowiłam wziąć sobie laptopa. Wczołgałam na łóżko dolną część siebie i sięgnęłam po sprzęt leżący na szafce nocnej. Włączyłam go i weszłam na fejsa. Automatycznie wpisałam w wyszukiwarkę 'Justin Bieber'. Wyświetliło się kilka profili. Mój sąsiad był czwarty. Kliknęłam na jego profil i zaprosiłam go do znajomych . Moją uwagę przykuł napis "w związku w Victoria Stewart". Ehe to tylko koleżanka to nie moja dziewczyna - pomyślałam. Przejrzałam jego tablicę i znalazłam kilka postów typu "Kochanie :*" "Skarbie" "Kocham Cie" . Kłamca -burknęłam i zamknęłam laptopa.
-Kto to ? - usłyszałam głos mojego taty dobiegający od strony niedomkniętych drzwi. Otworzył je szerzej i wszedł. - Ten chłopak który Cię dziś przywiózł ? Swoją drogą jak dałaś mu buziaka to stał chyba jeszcze z dziesięć minut z ręką na policzku. Dziwak - podsumował mój opiekun i teatralnie przewrócił oczami . Uśmiechnęłam się do niego szeroko i pokazałam miejsce obok siebie. On usiadł i przysunął mnie do siebie mocno przytulając . Nieco mnie przy tym zgniótł, ale liczą się chęci. Siedzieliśmy tak przez chwilę , lecz naszą sielankę cieniasów przerwał Ryan wbiegający do pokoju .
-Widziałaś gdzieś moją niebieską koszulę ?
-Niebieską koszulę ? Wybierasz się gdzieś ? - zapytał podejrzliwie tata.
-Tak.- odpowiedział zdenerwowany - widziałaś gdzieś czy nie ? - rzucił znowu w moją stronę.
-U Ciebie w szafie powinna być .
-Nie ma jej. Dobra nie to nie , sam sobie znajdę - burknął zirytowany naszym brakiem chęci współpracy i wyszedł .
-Boże ... - westchnęłam i spróbowałam wyczłapać się z łóżka. Kiedy mi się to udało , powoli ruszyłam w stronę jego komnaty , zostawiając tym samym tatę samego w pokoju.
-Tu jest idioto - wyjęłam z szafy Ryana poszukiwana przez niego koszulę z krótkim rękawkiem i rzuciłam mu prosto w twarz. Kiedy się odwróciłam stał w samych bokserkach i butach. Nie mogąc się powstrzymać wybuchnęłam śmiechem .
-Dzięki jesteś wielka - powiedział nieco spokojniej i dał mi buziaka w policzek.
-Zawsze do usług - uśmiechnęłam się i skinęłam jak dama . Obserwowałam go jeszcze przez moment , potem podeszłam i zapięłam mu guziki od koszuli. Teraz wyglądał nieco lepiej . Miał ubrane szare rurki, czarne vansy i tą nieszczęsną koszulę .
-Z kim ? - zapytałam prosto, zerkając na niego pytająco.
-Z Polą. Dziś mija rok odkąd jesteśmy razem. Mówiłem jej żebyśmy spotkali się u Baroon'a, ale nie powiedziałem po co. A jak ona nie pamieta ? Jak zrobię z siebie idiote ? Kupiłem dla niej wisiorek z połową serduszka z wygrawerowaną datą. A drugą część mam ja. A jak jej się nie będzie podobał to i tak zrobie z siebie idiotę . Z góry jestem skazany na porażkę . A jak ... ?
-Ryan ?! Czy Ty się do cholery jasnej zamkniesz ? -przerwałam mu tę jego paplaninę. Przecież on nigdy nie był taki zdenerwowany jak dziś.- Pola na pewno pamieta. Pokaż mi ten wisiorek - po minucie nerwowego szukania po kieszeniach wyjął czerwone pudełeczko w kształcie serduszka. Delikatnie je otworzył , a w środku było , tak jak mówił , połówka serca .
-Śliczny, na pewno się jej spodoba - powiedziałam i uśmiechnęłam się do niego żeby dodać mu otuchy - też bym tak chciała - dodałam trochę ciszej . Braciszek spojrzał na mnie i mocno mnie uściskał .
-Dobra ja lecę bo się spóźnię - puścił mnie i wybiegł z pokoju. Szybko pokuśtykałam do okna i otworzyłam je. Poczekałam chwilę, aż brat pojawi się na horyzoncie .
-Ryan - krzyknęłam . Odwrócił się i nic nie mówiąc patrzył na mnie - powodzenia - dodałam , a ten szeroko się uśmiechnął , machnął ręką na pożegnanie i ruszył chodnikiem do swojej ukochanej. Swoją drogą czy to nie jest romantyczne ? Ryan Hunter : osoba na ogół opanowana , spokojna . A jak przychodzi co do czego to guzików nie może zapiąć . Zazdroszczę tej dziewczynie . On musi naprawdę ją kochać . Taa mój głupi brat . Z zamyślenia wyrwał mnie dzwonek telefonu który leżał u mnie w pokoju. Nie co zirytowana tym że nie mogę poruszać się tak szybko jak bym chciała ruszyłam do pokoju. Wzięłam telefon w rękę i z obawy że osoba ta może się zaraz rozłączyć , nie patrzyłam kto dzwoni tylko szybko odebrałam .
-Halo ? - poczekałam na odpowiedź , ale słyszałam tylko ciszę - halo - powtórzyłam i dalej nic. No trudno . Oddaliłam telefon od ucha i kiedy chciałam wcisnąć czerwoną słuchawkę usłyszałam jakieś szmery . Powtórzyłam więc czynność i przyłożyłam urządzenie ponownie do ucha.
-Halo ? April ? Haaaalo ? - usłyszałam dość niewyraźny męski głos.
-Tak ? Kto mówi ?
-Justin . Hej masz dziś wolny wieczór ? - teraz było słychać go wyraźnie . Skąd on ma mój numer ?
-Cześć . No z moją nogą raczej się nigdzie nie ruszam .
-A mógłbym wpaść do Ciebie ? Tak koło 15 . Co Ty na to ?
-Jeżeli chcesz to okej . Będę czekać . - powiedziałam i rozłączyłam się .
Usiadłam na łóżku i oglądałam mój pokój. Wyglądał tak jak zawsze . Łóżko, szafka, okno , szafa . Zatrzymałam się na szafie i ponownie wróciłam do okna. Ptak. Uśmiechnęłam się sama do siebie . Podeszłam do niego i oparłam się łokciem o parapet. Przez chwilę obserwowałam stworzenie. Kiedy odleciało podniosła wzrok na budynek na przeciwko . Okno. Pierwszy raz odkąd tu mieszkam zauważyłam że ono tam jest.
Nie było w nim firany i dało się zauważyć wielkie łóżko , obok szafka nocna a na niej lampka i stos książek. Nad łóżkiem był jakiś obrazek . Najprawdopodobniej była to ramka ze zdjęciami i kilka plakatów. Obstawiłam że jest to pokój Justina. Typowy pokój nastoletniego chłopaka. Nie musiałam długo czekać na potwierdzenie moich przypuszczeń , ponieważ drzwi do pokoju otworzyły się a do środka wszedł nie kto inny jak szatyn w samych spodenkach. Zrobiło mi się gorąco i czułam napływający na moje policzki rumieniec . Odwróciłam się tyłem i oparłam o ścianę .
Nie dałam rady postać dłużej niż dwie minuty ponieważ moja noga dała o sobie znać . Wdrapałam się więc na parapet i położyłam na nim nogi . Spokojniej już spojrzałam w okno sąsiada . Justin stał tam i obserwował mnie. Uśmiechnęłam się do niego delikatnie a on pokazał rząd równych śnieżnobiałych zębów. Nagle drzwi do jego pokoju weszła jakaś kobieta. Wyglądała mniej więcej na 30 lat. Rozmawiali przez chwilę . Justin wysłał mi przepraszające spojrzenie i wyszedł razem z kobietą z pokoju.
Postanowiłam zejść z parapetu i iść się przebrać . Dotarłam na jednej nodze do szafy i wyjęłam z niej <klik>. Skierowałam się do łazienki. Miałam problem z ubraniem szortów, ponieważ nie chciały przejść przez nogę z gipsem , ale dałam jakoś radę. Wyszłam z toalety i skierowałam się w stronę drzwi wyjściowych z mojego pokoju.
Stałam odwrócona plecami do okna poczułam na sobie czyjeś spojrzenie . Byłam pewna że to Justin więc spojrzałam w tamtą stronę chłopak stał w oknie z kartką w ręku . Nie widziałam dokładnie co na niej pisało więc podeszłam do okna. " 15 u Ciebie ? Aktualne ?" wyczytałam z kartki. Uśmiechnęłam się do niego szeroko i przeleciałam spojrzeniem po pokoju w poszukiwaniu jakiejś kartki . Na biurku leżał zeszyt i czarny marker. Pokazałam więc chłopakowi aby poczekał chwilę i na jednej nodze skoczyłam do biurka i z powrotem na swoje miejsce. Na kartce namazałam "Aktualne. Nie mogę się doczekać" . W odpowiedzi zobaczyłam szeroki uśmiech na pyszczku chłopaka. Odwróciłam się więc w celu pójścia do kuchni aby coś przekąsić . Dochodziłam już do drzwi i kiedy nogi mi się jakoś pokręciły i upadłam na podłogę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz